اقرار كند و به اين امر ( ولايت ) عارف نباشد ، مسلمان است و گمراه . 5 - ابو بصير گويد : شنيدم امام باقر عليه السّلام ميفرمود : « أعراب گفتند ، ايمان آورديم ، بگو ايمان نياورديد ، بلكه بگوئيد اسلام آورديم » پس هر كه معتقد باشد ، آنها ايمان آوردند دروغ گفته و هر كس معتقد باشد ، آنها اسلام نياورده‌اند ، دروغ گفته است . شرح - بيضاوى گويد : اين آيه در باره جمعى از بنى اسد نازل شد كه در سال قحطى بمدينه خدمت پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله آمدند و اقرار بشهادتين كردند و گفتند : ما با زاد و راحله خود نزد شما آمده‌ايم ، نه مانند فلان طايفه كه با اسلحه بجنگ شما مىآيند . و مقصودشان از اين سخن گرفتن صدقه و منت نهادن بر پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله بود . 6 - امام صادق عليه السّلام ميفرمود : بسبب اسلام جان محفوظ ماند ، و اداى امانت شود ، و زناشوئى حلال گردد ، ولى ثواب در برابر ايمانست ( بحديث اول اين باب رجوع شود ) . ايمان با اسلام جمع شود ، ولى اسلام با ايمان جمع نشود توضيح - پيداست كه طبق توضيحى كه ذيل روايت 1497 بيان كرديم ، نسبت بين اسلام و ايمان عموم و خصوص مطلق است ، زيرا اسلام اعم است و ايمان اخص ، پس هر مؤمنى مسلمان است ولى هر مسلمانى مؤمن نيست . 1 - سماعه گويد : به امام صادق عليه السّلام عرضكردم : به من خبر ده آيا اسلام و ايمان دو چيز مختلفند ؟ فرمود : ايمان شريك اسلام مىشود ، ولى اسلام شريك ايمان نيست ، عرضكردم : آن دو را برايم وصف كن